BCAA - aminokwasy rozgałęzione

BCAA - aminokwasy rozgałęzione

Aminokwasy rozgałęzione BCAA to trzy aminokwasy wykazujące cechy anaboliczne (budujące mięśnie) oraz antykataboliczne (przeciwdziałające ich rozpadowi). Te aminokwasy to leucyna, izoleucyna oraz walina. Tworzą one ok. 25% całej puli aminokwasowej białek mięśni w związku z czym potrzeba organizmu sportowca na trzy przytoczone aminokwasy jest niezmiernie wysokie. Aminokwasy rozgałęzione korzystnie wpływają na przyrost siły mięśni oraz na przyspieszenie odnowy powysiłkowej. BCAA warunkują również na wydzielanie hormonów anabolicznych: insuliny oraz hormonu wzrostu.

Wielu naukowców jest przekonanych, iż aminokwasy o łańcuchach rozgałęzionych, a szczególnie leucyna, mogą wyraźnie pobudzać syntezę białek. Ostatnie badania wskazują, iż ich obecność w mięśniach hamuje rozpad białek tam obecnych, a sam tok jest niezależny od działania insuliny. Mogą one także zwiększyć wydzielanie poniektórych hormonów anabolicznych.

Aminokwasy o łańcuchach rozgałęzionych (BCAA) – leucyna, izoleucyna oraz walina są jednymi z najchętniej zażywanych przez kulturystów dodatków do diety. Tworzą one bardzo ważne źródło siły dla sportowców w stanach niedocukrzenia, sytuacji powtarzającej się częstokroć przy stopniowej obniżce kalorii i podaży węglowodanów podczas przygotowań do zawodów.

Wielu badaczy jest przekonanych, iż aminokwasy o łańcuchach rozgałęzionych, a nade wszystko leucyna, mogą wyraźnie pobudzać syntezę białek. Ostatnie badania pokazują, że ich obecność w mięśniach powstrzymuje rozpad białek tam obecnych, a sam proces jest odrębny od działania insuliny. Mogą one także podnieść wydzielanie poniektórych hormonów anabolicznych, takich jak hormon wzrostu. Rodzi się pytanie o ich istotność w sytuacji, kiedy zależy nam na śladowej utracie masy mięśniowej u sportowców ograniczających konsumpcję kalorii do niezbędnego minimum.
Grupa francuskich badaczy przebadała 25 zapaśników uczestniczących w zawodach, którzy obniżyli swoje spożycie kalorii (do 28 kalorii na 1 kilogram masy ciała na dzień; czyli do około 2545 kalorii dla osobnika ważącego 90 kg) przez kolejne 19 dni. Zestawiono kilka grup otrzymujących co wynika:
Ilość kalorii odpowiadającą normalnemu zapotrzebowaniu (zwykła grupa kontrolna).
– Dietę niskokaloryczną (niskokaloryczna grupa kontrolna)
– Dietę niskokaloryczną z wysoką zawartością białek
– Dietę niskokaloryczną z niską zawartością białek
– Dietę niskokaloryczną z dodatkiem aminokwasów o łańcuchach rozgałęzionych

Utratę masy ciała zanotowano we wszystkich grupach z dietą niskokaloryczną, przy czym największy jej ubytek (5,4%) w sytuacji grupy nr 4. Tkanka tłuszczowa mierzona grubością fałdu skórnego uległa obniżce w przypadku grup z dietą niskokaloryczną z stosunkowo największym jej spadkiem kolejny raz dla grupy nr 4. Ilość tłuszczu oceniona przy pomocy rezonansu magnetycznego uległa obniżeniu w największym stopniu (23,4%) w tej samej grupie badanych. Różnica ta była najsilniej przedstawiona w redukcji tłuszczu wokół organów wewnętrznych. Masa mięśniowa zmalała zaledwie w niewielkim stopniu we wszystkich grupach z dietą niskokaloryczną (około 45%), bez istotnych różnic między poszczególnymi grupami. Co więcej, dieta nie miała ujemnego wpływu na siłę oraz pojemność beztlenową mięśni.

Niemniej badania te zostały zrealizowane na zapaśnikach, mają one zrozumiałe zastosowanie dla kulturystów. Zastrzeżenia kaloryczne wywołały przewidywalne zmiany podobnie w wadze ciała, jak i masie tkanki tłuszczowej. Podczas gdy dowolna dieta niskokaloryczna obejmowała tę samą liczbę kalorii, ich następstwo na tkankę tłuszczową i utratę wagi ciała był przeróżny, czego najlepszym przykładem są rezultaty dla grupy spożywającej dodatkowo aminokwasy z rozgałęzionych łańcuchach. Należy niemniej jednak pamiętać, że ilość konsumowanych aminokwasów rozgałęzionych była bardzo wysoka (0,9 grama na kilogram masy ciała dziennie). Jest ona niepraktyczna i rekomenduje się spożycie 25% lub 50% tej dawki, przy czym efekt finalny będzie ten sam.

Zdolność do realizowania ćwiczeń nie uległa obniżeniu pomimo ograniczenia konsumowanych kalorii. Badacze przyporządkowują to względnie wysokiej konsumpcji węglowodanów (stanowiły one 55%-60% całkowitej, codziennej ilości kalorii). Tak więc wysoka kompozycja w diecie aminokwasów o rozgałęzionych łańcuchach w zestawieniu z wysoką konsumpcją węglowodanów może wywołać dramatyczny spadek masy tkanki tłuszczowej bez spadku wydolności fizycznej.
Jeśli zamierzasz zregukować spożywane kalorie, żeby zminimalizować masę tkanki tłuszczowej, weź pod uwagę wykorzystanie rozgałęzionych aminokwasów. Ostatnio przeprowadzone badania udowodniły, że robiąc to możesz znamiennie ulepszyć swoje wyniki.

www.chorobyweneryczne.com www.leczenie-grzybicy.pl www.penisa.pl